Zbiór ziół

Przy zbiorze ziół bardzo ważna jest pora zbioru roślin. Więcej »

 

Monthly Archives: Luty 2017

Kanal kregowy

Ściany kanału kręgowego i jamy czaszki są wyściełane łączno tkankowymi oponami mózgowordzeniowymi.

Obwodowy układ nerwowy składa się z 12 par nerwów czaszkowych i 31 par nerwów rdzeniowych. Wśród nerwów czaszkowych wyróżniamy kolejno:
I  nerw węchowy  unerwiający okolice węchowe błony śluzowej nosa;
II   nerw wzrokowy  rozpoczynający się w siatkówce oka i krzyżujący się częściowo w obrębie czaszki; III   nerw okoruchowy  zaopatrujący mięśnie gałki ocznej; IV  nerw bloczkowy  zaopatrujący mięsień skośny górny gałek    ocznych;
V  nerw trójdzielny  zaopatrujący czuciowa skórę twarzy, śluzówki
jamy ustnej i nosowej oraz zęby; ponadto unerwia ruchowo niektóre mięśnie trzewioczaszki, przede wszystkim mięśnie żwacze;
VI   nerw odwodzący  unerwia mięsień prosty boczny gałek ocznych;
VII   nerw twarzowy  unerwia czuciowe (smak) część języka i śluzówkę
jamy ustnej, ruchowo mięśnie mimiczne twarzy oraz   wydzielniczo
gruczoły łzowe, ślinianki i gruczoły Jamy nosowej;
VIII nerw statyeżnosłuchowy  część słuchowa przewodzi impulsy   powstałe w narządzie Cortiego, a część statyczna  Impulsy z   na
rządu równowagi;
U   nerw językowo gardłowy  unerwia ruchowo mięśnie biorące udział
w  połykania, wydzielniczo śliniankę przyuszną, a czuciowo
śluzówkę gardła, ucha środkowego i tylną, trzecią, trzecią część
języka;
X nerw błędny  unerwia ruchowo mięśnie podniebienia miękkiego, gardła i krtani, a także kontroluje czynności ruchowe i czuciowe oraz wydzielnicze skóry, narządów leżących w okolicy szyi, klatki piersiowej i jamy brzusznej (z wyjątkiem obszaru miednicy małej), układu krwionośnego; bierze udział w kontroli metabolizmu wewnątrzkomórkowego; XI nerw dodatkowy  unerwia niektóre mięśnie szyi i tułowia odpowiedzialne za ruchy całej głowy;

Hormony

Są też bezpośrednie powiązania z określonymi ośrodkami niektórych miejsc wytwarzania hormonów, jak na przykład układu neurosekrecyjnego podwzgórza z ośrodkami motywacyjnymi lub szyszynki z analizatorem wzroku. Hormonalna regulacja polega na działaniu hormonów wytwarzanych w innym miejscu na czynność wydzielniezą układu hormonalnego. Najważniejsze znaczenie regulacyjne ma tu układ neurosekrecyjny podwzgórza na przysadkę mózgową oraz hormony tropowe przysadki mózgowej. Regulacja metaboliczna odbywa się przez wpływ substratów metabolicznych na czynność hormonalną gruczołu, który zazwyczaj dany roces metaboliczny kontroluje. Przykładem może być wpływ glukozy na wydzielanie insuliny i glukagonu trzustki. echanizm działania hormonów zależy od zdolności penetracji do wnętrza komórki. W związku z tym wyróżnia się wpływ na syntezę kwasów nukleinowych i białek (w tym enzymów), wpływ na właściwości błony komórkowej (przepuszczalność, polaryzację i transport błonowy), wpływ za pośrednictwem drugiego przekaźnika wytwarzanego w receptorze błonowym. W jądrach nadwzrokowym i przykomorowym oraz w innych miejscach podwzgórza znajdują się komórki neurosekrecyjne wytwarzające hormony; Syntetyzowane są tu hormony pobudzające (liberyny) i hamujące (statyny) czynność wydzielniczą przysadki mózgowej oraz hormony docelowe, które aksonami komórek neurosekrecyjnyoh dostają się do tylnej części przysadki mózgowej, gdzie są uwalniane do krwi;

Hormony tkankowe

Hormony te należą do grupy hormonów tkankowych. Głównie są wytwarzane w komórkach aparatu przykłębuazkowego nefronu. Oprócz DHD do hormonów nerkowych zaliczamy głównie reninę, prostaglandyny i erytropoetynę.R e n i n a. Jest właściwie enzymem proteolitycznym (rozkładającym białko). {p przedostaniu się do krwi działa na angiotensynogen (globulina we frakcji alf a2) wytwarzając angiotonzynę . Substancja ta przekształca się w angiotonzynę II przez odłączenie od niej 2 aminokwasów pod wpływem konwertyny. Angiotenzyna wywołuje silny skurcz naczyń tętniczych, podnosi.ciśnienie tętnicze oraz pobudza syntezę i uwalnianie aldosteronu. Działa miejscowo (w warunkach fizjologicznych), regulując ukrwienie i filtrację w kłębuszku nerkowym. Wydzielanie reniny pobudza noradrenalina, natomiast jony potasu hamują ten proces.Prostaglandyny. Są pewną grupą nienasyconych kwasów tłuszczowych (głównie kwas arachidowy) i są wytwarzane we wszystkich komórkach organizmu. W aparacie przykłębuszkowym jest wytwarzany typ PGE2 który silnie rozszerza naczynia krwionośne, działając w tym względzie antagonistycznie do angiotensyny i katecholamin. Wraz z tymi ostatnimi bierze udział w regulacji przepływu krwi przez nerki i filtracji w kłębuszku nerkowym. Ponadto hamuje resorpcję zwrotną sodu w kanaliku krętym bliższym. rytropoetyna. Jej uwalnianie jest stymulowane przez niedotlenienie, niezależnie od przyczyn jego powstawania. Głównym jej zadaniem jest nadzorowanie różnicowania się komórek macierzystych szpiku kostnego z wytworzeniem erytroblastów.

Koromozgowie

Jądrami podstawy kresomózgowia nazywa się skupiska istoty szarej leżące w głębi istoty białej półkul mózgowych. Należą tu: jądro ogoniaste, jądro soczewkowate (skorupa i gałka blada), przedmurze i ciało migdałowate. Jądro soczewkowate jest oddzielone od wzgórza torebką wewnętrzną. Przedmurze leży między jądrem soczewkowatym a korowym polem, wyspy i jest oddzielone od nich torebką zewnętrzną i torebką ostatnią. Od przodu, góry i tyłu jądro soczewkowa te jest otoczone przez jądro ogoniaste, tworząc wspólnie ciało prążkowane. Jądro migdałowate znajduje się w głębi płata skroniowego.

Ciało prążkowane jest głównym po zap iramid owym ośrodkiem kontroli ruchów. Współdziała ono z niskowzgórzem, jądrem czerwiennym, istotą czarną oraz jądrem brzusznym bocznym wzgórza. Jego czynność kontroluje kora mózgowa.
Ciało migdałowate jest częścią układu limbicznego i jest ściśle powiązane z podwzgórzem. Przedmurze ma łączność z ciałem migdałowatym, jak też przypuszczalnie ma połączenie z istotą czarną i skorupą.
Kora mózgowa jest utworzona przez istotę szarą, pokrywającą od zewnątrz półkule kresomózgowia. Wypustki neuronów tej warstwy tworzą istotę białą półkul. Część wypustek przebiega horyzontalnie, łącząc ze sobą obie półkule w postaci spoidła wielkiego (ciała modzelowatego) i spoidła przedniego.
W okresie płodowym część kory, znajdująca się pierwotnie na powierzchni półkul, ulega pofałdowaniu i wgłębieniu. Wytworzone są w ten sposób wyspa, hlpokamp i przegroda przezroczysta. Pozostała powierzchnia kory pokrywa się także bruzdami, z których najważniejsze to :
–    szczelina podłużna mózgu dzieląca kresomózgowie na dwie półkule,
–    szczelina poprzeczna mózgu oddzielająca półkule mózgu od     móżdżku (nie będąca bruzdą kory),
–    bruzda boczna oddzielająca płat czołowy i ciemieniowy od   skroniowego j w głębi tej szczeliny leży wyspa,
–    bruzda środkowa odgraniczająca płat czołowy od ciemieniowego,
–    bruzda ciemieniowopotyllczna oddzielająca płat ciemieniowy od potylicznego,
bruzda ostrogowa na wewnętrznej, przyśrodkowej powierzchni płata potylicznego .