Zbiór ziół

Przy zbiorze ziół bardzo ważna jest pora zbioru roślin. Więcej »

 

Monthly Archives: Styczeń 2017

Odksztalcenia blony

Miejsce odkształceń błony podstawnej odpowiada za wysokość odbieranego dźwięku, natomiast amplituda odkształceń odpowiada za natężenie dźwięku.Pobudzenie powstałe w komórkach rzęsa tych jest przekazywane na kontaktujące się z nimi komórki zwoju ślimakowego, których wypustki tworzą ślimakową część nerwu statyoznoałuchowego. Nerwem tym informacja słuchowa jest i przekazywana do jąder ślimakowych mostu. Narząd równowagi, umieszczony w błędniku ucha wewnętrznego, składa się z trzech prostopadłych względem siebie kanałów półkolistych, rozszerzających się w miejscu styku w bańki, oraz s połączonych Wnętrze tego układu jest wypełnione endolimfą.Włoskowe komórki receptorowe (komórki rzęsate) są umieszczone w bańkach kanałów półkolistych oraz w plamkach woreczka i łagiewki. Włoski komórek receptorowych są zlepione substancją galaretowatą, która w bańkach tworzy osklepek, a w plamkach woreczka i łagiewki błonę kamyczkową. Błona ta zawiera grudki fosforanów i węglanów wapnia (kamyczki błędnikowe).Przyspieszenie działające na głowę powoduje bezwładnościowy, ruch endolimfy i przez wpływ na rzęski odkształcenie komórek receptorowych. To z kolei generuje potencjał pobudzeniowy tych komórek. Kanały półkoliste odbierają przyspieszenia kątowe, natomiast woreczek i łagiewka reagują na przyspieszanie liniowe, w tym przyspieszenie ziemskie. Informacje z receptorów równowagi są odbierane przez wypustki komórek zwoju przedsionkowego i następnie częścią przedsionkową

Uklad ruchowy

Wszystkie receptory układu ruchowego należą do wolno adaptujących się mechanoreceptorów. Utworzone są one z zakończeń neuronów czuciowych wyposażonych w dodatkowe twory tkankowe.Wrzecionko mięśniowe jest zbudowane z przekształconych włókien mięśniowych (włókna intrafuzalne) otoczonych torebką łączno tkankową, która oddziela wrzecionko od pozostałych włókien mięśnia (ekstrafuzalnych). Ha jednym końcu torebka ta przyczepia się do ścięgien, a na drugim do tkanki łącznej otaczającej włókna mięśniowe. Do wnętrza torebki wnikają czuciowe zakończenia nerwowe oplatające włókna intrafuzalne w postaci pierścieniowo spiralnej (zakończenia pierwotne) lub nieregularnej, zwanej też „wiązkami kwiatów” (zakończeniawtórne). Włókna intrafuzalne są też unerwione przez rdzeniowe motoneu rony gamma, dzięki czemu stopień ich napięcia i podatność na rozciąganie mogą być regulowane. Wzrost rozciągnięcia włókien intrafuzalnych, przebiegający z rozciągnięciem całego mięśnia (włókien ekstrafuzalnych), pobudza czuciowe i Impuls ten jest przekazywany nerwem rdzeniowym do jąder ruchowych rdzenia i wyższych pięter układu nerwowego. W wielu narządach ciała człowieka oraz wyspecjalizowanych polach recepcyjnych występuje w receptorach tam zawartych rejestracja zmiany wewnętrznego, bezpośredniego środowiska. Informacja ta jest wykorzystywana przez mechanizmy homeostatyczne. Bodźcami tego czucia są wpływy mechaniczne szeroko rozumiane, wpływy chemiczne i osmotyczne.

Struktury nerwowe

Przypuszczalnie ich głównym zadaniem jest współdziałanie ze. strukturami nerwowymi (ośrodek rozrodczy, układ limbiczny, pole asocjacyjne czołowe) w wytwarzaniu fenotypu psychicznego płciowego. W tkance trzustkowej znajdują się zgrupowania komórek gruczołowych, nazywane wyspami trzustkowymi (langerhansa), produkujące hormony. Komórki typu A wytwarzają glukagon, typu B insulinę, a typu D somatostatynę. Są to hormony białkowe.Glukagon jest antagonistą insuliny i tworzy z nią dwuczłonowy układ regulacyjny przepływu i zużywania substancji energetycznych w komórkach. Oprócz trzustki jest także produkowany przez komórki A w błonie śluzowej jelit (enteroglukageit). Uwalnianie glukagonu odbywa się w warunkach obniżonego stężenia glukozy we krwi i w komórkach , podwyższonego stężenia aminokwasów glukogennychalanina, arginina),podczas pobudzenia jądra brzusznoprzyśrodkoweg podwzgórza oraz podczas produkcji adrenaliny (pobudzenie układu beta adrenergieznego).Wpływając na przemianę węglowodanową glukagon wywołuje rozpad glikogenu, hamuje syntezę glikogenu, zwiększa poziom glukozy we krwi. W tkance tłuszczowej przyspiesza hydrolizę tłuszczów i zwiększa pulę wolnych kwasów tłuszczowych. Prowadzi to w efekcie do zwiększania poziomu substancji energetycznych we krwi, ważne w okresie wzmożonego na nie zapotrzebowania (wysiłek, głód).

Uklad krazenia

W układzie krążenia zwiększa przewodnictwo w mięśniu sercowym, zwiększa pojemność minutową i objętość skurczową serca, rozszerza naczynia wieńcowe i tętniczki krążenia dużego (zmniejszenie oporu obwodowego krążenia); Hamuje perystaltykę jelit oraz wydzielania soku żołądkowego i trzustkowego, pobudza wydzielanie żółci i soku jelitowego.Wydzielanie insuliny jest pobudzane zwiększaniem glukozy i innych monosacharydów we krwi, zwiększeniem wolnych kwasów tłuszczowych, aminokwasów oraz metabolitów cyklu kwasów trójkąrboksylowych (Krebsa). Przyspiesza wydzielanie insuliny także zwiększona produkcja GH, glikokortykoidów, adrenaliny, glukagonu oraz sekretyny i cholecystokininy przewodu pokarmowego.Insulina powoduje w przemianach węglowodanowych intensyfikację syntezy glikogenu w wątrobie z równoczesnym hamowaniem glukoneogenezy. Glukoza w wątrobie jest także zamieniana pod wpływem insuliny na kwasy tłuszczowe i odkładana w postaci tłuszczu zapasowego w tkankach. Ułatwia przechodzenie glukozy przez głonę komórkową i uaktywnia enzymy, prowadząc do jej zużycia w komórce (wpływ na przepuszczalność błony komórkowej nie występuje w wątrobie, jelitach, nerce i komórkach nerwowych). Zwiększa wychwytywanie przez komórki wolnych aminokwasów, pobudza syntezę BHA i biosyntezę białek. Somatostatyna wytwarzana przez komórki D trzustki jest identyczna ze somatoetatyną podwzgórzową i ma podobne działanie hamujące hormon wzrostowy (GH).